door Paula Buit
Issue #38
Eerdere edities
- Nieuwsbrief 33
- Nieuwsbrief 32
- Nieuwsbrief 31
- Nieuwsbrief 30
Zwakke signalen
Navigating the winds of change: strategic foresight and the power of weak signals
790 onderzoekers uit 132 landen stelden één vraag: Welke signalen zien we al… maar nemen we niet serieus?
We leven niet in één crisis. We leven in een polycrisis. Klimaat. Pandemieën. Geopolitiek. AI. Ze versterken elkaar. En toch blijven de meeste strategische plannen netjes binnen hun eigen domein. Zorg kijkt naar zorg. Finance kijkt naar cijfers. Iedereen optimaliseert zijn eigen stukje.
Uit 280 zwakke signalen kwam een top 20. Van antimicrobiële resistentie tot eco-angst. Van autonome wapens tot onverzekerbare toekomsten. Maar signalen lees je niet los. Het gaat om de interactie. Welke signalen versterken elkaar? Welke remmen positieve ontwikkelingen af?
Het rapport laat zien dat een klein aantal superknooppunten het hele systeem kan versnellen of destabiliseren.
– Besluitvorming los van wetenschap versterkt acht andere risico’s.
– Eco-angst wordt door tien signalen aangewakkerd.
– Privévermogen dat publieke beslissingen koopt versterkt ook 8, maar remt tegelijk 3 positieve signalen af. Zo kantelt een systeem. Eerst stilletjes, dan opeens heel snel.
Wie alleen binnen zijn eigen vakgebied kijkt, ziet dit te laat. Wie leert kijken over grenzen heen, ziet patronen ontstaan, spanningen die oplopen. Je ziet eerder waar verstoringen vandaan komen en kan dus eerder anticiperen.
Lees dit boeiende rapport.
Moment of opportunity
Quote
“Now is the moment of opportunity. Business can do good. To remake our world, it can seek the good and manifest it in all that we create. If we are to build a future worth living in, we must try to achieve equilibrium between our economy, our ecology and our community. We need a reimagining of the very purpose of business, and the role it plays in regenerating our economy, our environment and our civilisation. That is what the world needs from business. That is what business needs to give the world.”
– Alan Moore
Uit je domein komen
organisatie
Bruggen slaan, integraal werken. De silo’s met elkaar laten ‘praten’. We kennen allemaal de kreten.
Vā is het begrip in sommige culturen in de Stille Oceaan dat verwijst naar verbondenheid en ‘de ruimte ertussen’. Niet een leegte (een gat dat gevuld moet worden) maar een ruimte tussen entiteiten. Tussen mensen, tussen afdelingen, tussen eilanden of tussen de mens en de natuur. Het deed me nadenken over hoe we de ruimte tussen afdelingen of teams anders kunnen zien in organisaties.
In het Westen zien we deze ruimte vaak als leegte of als afstand. In de filosofie van Vā is die ruimte juist vol. Vol geschiedenis. Emotie. Potentieel. Energie. De onzichtbare lijm.
Op deze manier kijken biedt ook kansen voor organisaties.
- Innovatie gebeurt zelden in een silo; daar herhalen we alleen wat we al weten. Innovatie gebeurt aan de randen, daar waar verschillende perspectieven elkaar raken. Als je de tussenruimte koestert, creëer je een plek waar vreemde ideeën kunnen ontstaan.
- In silo’s vechten teams om middelen, budget en gelijk. Met het concept Vā besef je dat het succes van het ene team onlosmakelijk verbonden is met dat van het andere. Je gaat van ‘mijn succes’ (denken in winnen en verliezen) naar ‘onze toekomstbestendigheid.’
- In de tussenruimte zijn geen vaste regels. Daar kijk je met nieuwe ogen. Wat zou er kunnen? Een heel nieuw speelveld met mogelijkheden opent zich. Hoe kun je met de unieke waarden van jouw organisatie bijdragen aan hedendaagse vraagstukken?
Misschien moeten we dus minder praten over integraal werken, maar beter zorgen voor de kwaliteit van de ruimte ertussen. Hoe kijken we naar de kwaliteit van relaties in een team? Welke structuren kunnen ervoor zorgen dat (externe) menselijke hulpbronnen beschikbaar zijn om nieuwe perspectieven in te brengen? Goede vragen nu we zo ondergedompeld worden in het gebruik van AI.
Full spectrum strategie
denken over denken
Sommige breinen passen niet in één hokje. Zoe Scaman beschrijft het heel goed in haar artikel Full Spectrum Strategy. Dat type brein dat veel onderwerpen interessant vindt. Dat overal verbanden ziet. Dat niet anders kan dan ideeën aan elkaar knopen die officieel niets met elkaar te maken hebben.
Ik herken dat. De buitenwereld weet je soms niet meer heel goed te plaatsen. Ooit merkstrateeg, nu buiten dat hokje werkzaam voor organisaties als toekomstdenker, strateeg, sparringpartner. Vroeger noemden we dat versnipperd. Te breed. Niet gefocust genoeg. Maar in een wereld die steeds complexer wordt, is dát juist strategische kracht, zegt Zoe. De beste strategie ontstaat niet binnen één afgebakend gebied. Ze ontstaat tussen disciplines. Tussen technologie en cultuur. Tussen data en intuïtie.
Strategie is voor mij een manier van kijken en verbinden. Een manier om de toekomst te creëren. Dit is waardevol voor uiteenlopende vraagstukken. Als je hierover eens van gedachten wilt wisselen, neem gerust contact met me op.
Lees
Neuroplasticiteit
do you think before you speak?
Do you think before you speak? Ik vind de vraag geweldig. Het antwoord van Olympisch sporter Eileen Gu is minstens zo indrukwekkend.
Als je wat meer informatie wil over denkstructuren om bewuster na te denken, lees dan nog eens dit artikel. Met een handig overzicht van diverse mentale modellen in een pdf!
Hi. Mijn naam is Paula Buit. Ik help organisaties met nieuwe perspectieven op hun strategisch vraagstuk zodat ze weer richting, helderheid en betekenis vinden.
Hou je van deze nieuwsbrief en wil je meer?
Neem contact op om kennis te maken. Let’s say hello.
Maak gebruik van mijn strategie adviesdiensten. Diensten die je helpen om met nieuwe perspectieven richting te geven aan wat er écht toe doet. Ik help al ruim 20 jaar organisaties met strategie, verandering en positieve impact.
Boek een Blikverruiming-sessie, een kick-start op het verruimen van je blik op een strategisch onderwerp in jouw organisatie.
Lees verdiepende artikelen op Blikverruiming.
Vrijblijvend een uurtje sparren (een fijn gesprek, helemaal gratis)
