Home / Nieuwsbrief / Archief / Nieuwsbrief 40
door Paula Buit, mei 2026
Futurelessness
De kloof
Dit zouden de jaren moeten zijn van experimenteren, risico nemen en vele mogelijkheden. Maar voor veel jongeren voelt de toekomst niet als iets dat openligt, eerder als iets dat moet worden overleefd. Ik lees de term ‘futurelessness’ in het onderzoek The Rift, en dat gaat verder dan pessisme. Het breekt wel een beetje mijn hart. Het is een structureel cultureel verlies van het geloof in een gezamenlijke, positieve toekomst. De toekomst zelf is er nog, in kwetsbare vorm. Maar het vertrouwen dat we daar samen iets beters kunnen bouwen, brokkelt af. De manier waarop een generatie tegen mogelijkheden en vooruitgang aankijkt, verandert fundamenteel.
Jongeren waren altijd de motor van kritiek, rebellie en vernieuwing. Maar wanneer de toekomst afgesloten voelt, verschuift de energie van transformeren naar overleven. Nostalgie vervangt vernieuwing. DIY vervangt collectief bouwen. Voor organisaties is dat cruciaal. De mensen die je aanneemt zijn gevormd door dit wereldbeeld. Ze opereren individueel, de toekomst is geen belofte maar meer een bedreiging. Leiders die die positieve toekomstvisies presenteren, spreken een taal die niet meer landt. Ze reageren ongemotiveerd omdat ze geen open toekomst ervaren. Het is een gesloten systeem, voor de happy few.
Maar de wereld rust niet op de schouders van een individu. Hoe kunnen we verschillende generaties, verschillende rollen, laten samenkomen in een gedeelde toekomst? Meer gezamenlijke toekomstvorming, informele ontmoeting en intergenerationele verbindingen helpen om die kloven te overbruggen.
Want wanneer mensen weer voelen dat de toekomst van hen óók kan zijn, verandert alles: energie, initiatief, innovatie, leiderschap. Daarom niet alleen de vraag als we nadenken over de toekomst: waar gaan we heen? Maar vooral: Hoe komen we daar samen?
Mini-magazine Blikverruiming 04
Coming soon!
Kun je niet wachten? Bestel alvast een exemplaar.
Blikverruiming 04 ligt dan over ongeveer 3 weken bij je in de brievenbus.
Espresso
Quote
The addition is easy.
Substraction is tough.
– Jack Anto
UX-designer Jack Anto schrijft over design en gebruikerservaring. Zijn opmerking in een artikel over design is mooi en herkenbaar. Iets toevoegen aan een ontwerp is makkelijk, een knop of kleur erbij. Maar weghalen is veel moeilijker, ook al levert het vaak meer op. Minimalisme is het moeilijkste werk. Het is een beetje een espresso-gedachte. Concentreer, haal weg wat er niet bij hoort, dan houd je het sterkste over. Puur.
‘What 81,000 People want from AI’
Onderzoek
Een scherpe analyse van Anthropic’s wereldwijde AI-studie die ik tegenkwam:
AI lost geen problemen op, het laat zien welke problemen we al hadden. Het echte probleem is dat de samenleving al jaren dingen afbreekt die mensen nodig hebben: tijd, verbinding, zinvol werk, toegankelijke zorg, betaalbare woningen. AI staat op de plek waar vroeger iets anders stond, een gemeenschap, iemand om mee te praten. Maar de buurman kent je niet meer, de huisarts heeft 10 minuten, en je vrienden zijn ook druk. De werkdruk is zo hoog dat het anders niet lukt. AI maakt ons ‘productiever’ maar we werken nog steeds even hard, maar nu met AI. Studenten leveren AI-essays in en krijgen een voldoende. Dat is niet hun schuld. Het systeem beoordeelt al jaren het eindresultaat, niet of je het had begrepen. Dat is de leegte waar AI intrekt. We hebben hulp nodig en AI is wat beschikbaar is.
Toekomstdenken geeft meer inzicht in het NU
Presentatie
Hoe leuk is dit! Trendbureau Overijssel programmeert tijdens Het Grootste Kennisfestival lezingen en workshops rondom het thema De toekomst van vandaag. Een thema dat goed past bij mij. Ik ben uitgenodigd om daar een presentatie te geven: Toekomstdenken geeft je meer inzicht in het nu. En neem je mee langs 5 startpunten of lenzen die kunt gebruiken om anders te kijken naar wat mogelijk is. Zie ik je op 18 juni 2026?
De verzameling van Harry Smith
Wat jij weggooit, bewaart hij
Harry Smith raapte jarenlang papieren vliegtuigjes op van de straat. Uit hotelkamers en van stoepen in New York. Tussen 1961 en 1983 bouwde hij zo een unieke collectie. Het leuke van dit soort verzamelingen vind ik dat wat voor de één rommel is, is voor de ander van onschatbare waarde.
AI, creativiteit, futurelessness, magazine 04, mini-magazine blikverruiming, quote, toekomstdenken, trendbureau overijssel
Schrijf je in voor maandelijkse updates!