Nieuwsbrief 39

door Paula Buit
Issue #39

Eerdere edities

Nieuwsbrief 33
Nieuwsbrief 32
Nieuwsbrief 31
Nieuwsbrief 30

Game changers
hoe kleine ingrepen grote verandering ontketenen

Ik moest grinniken om de eerste pagina in het boek Game Changers. Tom de Bruyne maakt z’n overstap vanuit de reclame naar de wereld van veranderaars. Niet meer roepen wat mensen moeten doen. Maar de omgeving zo ontwerpen dat ander gedrag logisch wordt. Ik herkende die chaotische periode die hij beschrijft. Ik zat zelf in die tijd bij Tom aan het bureau. Die korte samenwerking heeft mijn interesse voor gedragsverandering en systeemdenken flink aangewakkerd.

Wat het boek krachtig maakt, is hoe het werk van Donella Meadows wordt toegepast. Meadows beschreef twaalf plekken waar je in een systeem kunt ingrijpen. Dat is een fijne basis om systemen beter te begrijpen. We besteden vaak 95% van onze energie aan ingrepen die maar 5% veranderen. Denk aan kleine optimalisaties, parameters. Echte verandering zit dieper en vraagt om het verschuiven van doelen, regels of overtuigingen.

Wat ik ook interessant vond was het perspectief op barrières. Weerstand is niet alleen een obstakel; het is een bron van informatie. Door deze patronen van weerstand te begrijpen, kan een changemaker die energie gebruiken om beweging te creëren, in plaats van vast te lopen in een strijd. Om zinvolle verandering teweeg te brengen, moet je verder kijken dan het voor de hand liggende, luisteren naar wat het systeem je vertelt via zijn weerstand, en de moed hebben om de paradigma’s in twijfel te trekken die jouw realiteit bepalen. Om vervolgens te weten waar je een wending moet maken om beweging te creeren.

Wat dit boek voor mij verscherpt is dat het systeem en de onderliggende patronen je ontzettend veel verteld. Verander de bril waardoor je naar de werkelijkheid kijkt en neem mensen mee in die nieuwe visie.

Leestip

House of Beautiful Business School
denken over denken

Ik volgde een training bij de House of Beautiful Business School. Beautiful business is een verkenning die intelligentie, hart, lichaam en ziel aanspreekt. Studie na studie bevestigt dat menselijke kwaliteiten de belangrijkste onderscheidende factoren zullen zijn in de AI-economie. Het was een interessante reis. Vooral omdat ik bespeurde bij veel mede-studenten dat het niet echt een ’training’ was. Het was meer een open uitnodiging om na te denken en dingen anders te bekijken. Niet iedereen vond dat explorerende fijn. Als het doel niet altijd helder is, zijn mensen niet snel geneigd om te kijken of er ergens antwoorden schuilen. Het schuurde, dat was voor mij het signaal om goed op te letten.

Een thema was bijvoorbeeld The Host. Hosting (gastvrijheid) is een vorm van leiderschap. Je zet de tafel in plaats van het antwoord te zijn. Je schept de voorwaarden waaronder anderen tot leven kunnen komen. Een echte gastvrije leider is minder de ster van de avond en meer de architect van de atmosfeer. En dat zette me aan het denken over hoe je organisaties wil leiden en inrichten.

Andere onmiskenbaar menselijke ervaringen die aan de orde kwamen, waren:

Curatie: smaak ontwikkelen en weten wat je belangrijk vindt.
Echte ervaringen: momenten die alleen in het echt kunnen gebeuren.
Gemeenschap en vertrouwensnetwerken: mensen vinden die jouw passie delen.
Fysieke en mentale vitaliteit: de basis waarop alles rust.

Voor de nieuwsgierigen, in oktober is er weer een nieuwe editie.

HoBBS

Bill Plotkin
organisatie

Onlangs leerde ik het werk kennen van Bill Plotkin kennen. Hij is psycholoog en wildernisgids. Hij stelt dat we biologisch volwassen worden in de westerse samenleving, maar psychologisch en spiritueel niet. Dat geldt voor mensen. Het geldt ook voor organisaties.

Een adolescente organisatie is niet per se chaotisch of onprofessioneel. Ze kan heel succesvol zijn. Maar ze opereert vanuit marktaandeel, groei, overleven, bewijzen. Het probleem is niet dat organisaties dat een tijd doen. Het probleem is dat ze daar blijven hangen en niet de volgende beweging maakt. Van ‘hoe worden we groter’ naar ‘wat is onze rol in het grotere geheel’. Vernieuwing wordt bijna altijd geframed als (groei)kans. Bijna nooit als iets laten verwilderen, iets loslaten zodat iets groters kan ontstaan.

Luister