Je winkelwagen is momenteel leeg!
Nieuwsbrief 31
door Paula Buit
Issue #31

Perfection
leven
Nu snap ik waarom ik op meerdere plekken over dit boek hoor. Perfection van Vincenzo Latronico is een klein boekje dat iets met je doet. Het stelt je vragen, houd je een spiegel voor. En niet alleen millenials, ik denk dat elke lezer wel een deel van de versie van hun leven heeft geleefd of van dichtbij meemaakt.
Twee millenials, Anna en Tom, leven een ogenschijnlijk perfect leven in Berlijn. Alles klopt van carriรจre, vriendenkring tot interieur. Ze hebben een uitgesproken mening over typografie. Hun vrienden zijn uitsluitend schrijvers, kunstenaars, ontwerpers, ontwikkelaars en journalisten. Ze kennen geen verpleegkundigen, leraren of vakmensen. En ik zal nooit meer op dezelfde manier naar een monstera plant kunnen kijken. Ze beleven veel. Ze hebben vrijheid. Maar missen misschien… betekenis?
โPerfectionโ is dense with ideas, feelings, political insights, beautiful turns of phrase, unexpected observations about ordinary occurrencesโ
โ The New York Times
Een aanrader!ย

Grenzen
quote
You have to remember that any boundary is a useful fiction.
Buckminster Fuller
Een manier om je eigen belemmerende gedachten te doorbreken is het doen van deze oefening. Close your eyes.

Smaak
een manier om de wereld te lezen
In een wereld van eindeloze informatie is smaak het nieuwe onderscheid. We besteden veel tijd aan trends spotten. Knooppunten.ย Maar zoals strateeg Matt Klein zegt: we vergeten vaak de lijnen ertussen. Pas als je de verbanden ziet, ontstaat een verhaal. Een narratief dat je helpt om de onderstroom te begrijpen: waarom dingen รฉcht veranderen.
De afgelopen tijd vielen me vier woorden op die telkens terugkwamen: Focus. Smaak. Vertrouwen. Perception architecture. Ze vertellen samen รฉรฉn verhaal. Dit is wat ik zie:
Focus is niet strak en lineair. Het is samenhang vinden in een wirwar van signalen. Het maakt lussen en omwegen. Het keert om. Pauzeert. Zoals eenย bookwheel. Ideeรซn in relatie tot elkaar kunnen houden (en niet om te multitasken).
Smaak is het vermogen om ruis van essentie te onderscheiden. Sinds AI de kosten van content bijna op nul heeft gezet, zijn we omringd door oneindige output. We zitten zo diep in overvloed dat je niet meer weet wat รฉcht de moeite waard is om aandacht aan te geven. Wat ontbreekt, is richting. Daar komt smaak om de hoek. Smaak niet in de zin van mooi of stijlvol, maar betekenisvol filteren. Smaak als strategisch inzicht: dit doet ertoe, dat niet.
Vertrouwen wordt cruciaal in die informatieovervloed. Niet meer: wie weet het meeste? Maar: wie wijst je op wat ertoe doet? We gaan ons organiseren rondom mensen, merken en teams die we vertrouwen om de ruis te filteren. Die kunnen aanwijzen: dรกรกr zit de essentie.
Perception architecture is hoe je je denken ontwerpt en stuurt. Je wordt wat je denkt. Niet alleen informatie structureren, maar je denkrichting bepalen.
In deze overvloed draait het niet langer om meer weten, maar om beter zien. Niet harder werken, maar slimmer focussen. Als alles mogelijk is, is de grootste winst: helderheid over wat jij wรญl. Je eigen geluid vinden. Ondernemen = kiezen. Focus is geen toeval. Het is een ontwerpbeslissing. Hoe zie jij dit? Hoe kader jij je denken? Wat krijgt jouw aandacht? Wat is jouw smaak?
Storytelling
Gids

Als je mensen wil raken, heb je meer nodig dan een boodschap. Je hebt een verhaal nodig dat ertoe doet. De afgelopen jaren gaf Jeremy Connel Waite vele presentaties over de kunst van verhalen vertellen. Alle adviezen die hij gaf heeft hij verzameld en gebundeld in dit document, in willekeurige volgorde. Vol met inzichten, inspirerende quotes en richtlijnen. Een van mijn mijn favouriete tips is:
#28 Verrassing
De krachtigste emotie bij storytelling is verrassing. Als je een publiek verrast, worden hun emoties tot wel 400% intenser. โHoe kan ik mijn publiek verrassen met een verhaal, Blikverruimende inspiratie voor nieuwe perspectieven in mijn geval, door ze iets te geven wat ze niet verwachten?โ
Mijn eerdere artikel over storytelling,ย Shapes of Stories, sluit mooi bij dit item aan.
109 rules
Wat als de toekomst die we nodig hebben, nog ondenkbaar is?
5 startpunten
Als je het kunt bedenken, is het te laat. Dat is het punt van ‘glitches’, ik vertaal het maar als verstoring van de huidige status quo. Je weet niet wat het betekent. Het zit tussen signaal en ruis in.ย
ย
We zitten gevangen in vertrouwde denkframes: van hier naar daar, van goed en slecht. Maar sommige toekomsten bestaan buiten dat frame. Ze vallen tussen de categorieรซn. Ze voelen als ‘glitches’. Parasieten in het systeem. Ze storen. Ze verwarren. En juist dรกรกr schuilt radicale vernieuwing.
Simon Hรถher, Dark Matter Labs stelt: โDe meest radicale toekomsten zijn nog ondenkbaar.โ Toekomstwerk wordt dan niet het kunnen voorstellen, maar ontleren. Ontframen. Ruimte maken voor het nog-niet-weten.Hoe ontwerp je dan voor iets wat je nog niet kunt bedenken? Simon noemt vijf lenzen, vijf startpunten hoe je dit kunt aanpakken:
1. Sensing the invisible
Wat nemen we niet waar? Wat valt buiten het zichtbare systeem? Maak het voelbaar. Meetbaar. Voorbeelden: Trees as infrastructure of cornerstone indicatoren, een idee van econoom Katherine Trebeck: Wat als we meten hoeveel 8-jarige meisjes elke ochtend op de fiets naar school gaan? Wat zegt ons dat over levenskwaliteit, onderwijs, gelijkheid, veiligheid in onze buurten? Of het aantal mensen dat gelukkig is op een zondagavond en naar de komende week kijkt?
2. Imagining the unthinkable
Creรซer plekken waar alternatieve werelden ontstaan; in kunst, cultuur, lokale ruimtes. Bouw โparasitaireโ infrastructuren waarin het nieuwe kan ontstaan.3. Coordinating the ungovernable
Niet alles is planbaar. Werk met autonomie รฉn afstemming. Zoek niet รฉรฉn waarheid, maar een gedeelde missie in een veld vol verschillen. Voorbeeld: Het project dat net zero cities heet. Het is een van de enorme missies van de Europese Commissie met het doel om 100 Europese steden om te vormen tot klimaatneutrale steden tegen 2030.
4.ย Testing the unplannable
Geen silver bullets. Werk met portfolios van mogelijkheden. Creรซer โenabling conditionsโ: kleine interventies die het systeem uitnodigen om zelf te reageren. Voorbeeld: Stockholm plaatste meer bankjes om het wandelen te stimuleren.ย
5. Learning the unknowable
Herken de loops waarin we vastlopen. Stimuleer vernieuwing. Behoud het waardevolle. Hier ergens tussen in, is waar het leren gebeurt. Twijfel bewust: aan het nieuwe, het oude en aan de manier waarop we keuzes maken. Denk aan the ant mill. Samen met elkaar realiseren: Hรฉ, we zitten vast. We moeten er samen uitkomen.
Toekomst is geen eindpunt. Als je niet weet waar je heen moet, vergroot de opties.
jeremy connel waite, smaak, storytelling, strategic foresight, toekomstdenken, vincenzo latronico, zelfkritisch kompas
