Nieuwsbrief 28

door Paula Buit
Issue #28

Eerdere edities

  • Nieuwsbrief 33
  • Nieuwsbrief 32
  • Nieuwsbrief 31
  • Nieuwsbrief 30

The distance theory of status
weggaan van de massa

Je zou denken: โ€œGewoon een oude sneaker.โ€ Maar nee, het is een statussymbool. Sylvia Bellezza noemt het de distance theory of status.

In een wereld waar luxe voor velen bereikbaar is geworden, zoeken mensen met status niet naar โ€œmeerโ€, maar naar โ€œafstandโ€. Ze willen niet per se opvallen. Ze willen herkend worden โ€” door de juiste mensen. En dat heeft zโ€™n prijs. Niet alleen in geld. Maar in tijd, aandacht, en het risico dat je verkeerd begrepen wordt. Denk aan haveloze luxe sneakers. Niet iedereen snapt dat het juist daarom duur is.

Bellezza onderscheidt zes manieren waarop die afstand zichtbaar wordt:
โ€” van zichtbaar naar onopvallend
โ€” van nieuw naar vintage
โ€” van overvloed naar schaarste
โ€” van mooi naar โ€˜lelijkโ€™
โ€” van mainstream naar niche
โ€” van snel naar traag

In een wereld waar iedereen luxe kan kopen, wordt hoe je afwijkt het nieuwe statussymbool. Zoals met een duct tape armband van Balenciaga. De hoogste prijs? Dat je signaal alleen door een selecte groep wordt begrepen. Dat is precies wat het waardevol maakt.

Nu ben ik persoonlijk meer voor consuminderen, maar dit is een fascinerende kijk om status in de consumptiecultuur te begrijpen. Vooral nu traditionele marketing minder effectief is om onderscheid te maken.

Research


Telefoon van de Wind
laatste woorden

Een telefoon die nergens mee verbonden is. En toch bellen duizenden mensen er naartoe.
 
Bovenop een heuvel in Japan staat een telefooncel. Binnenin: een zwarte draaischijftelefoon, niet aangesloten.
 
Mensen komen hier naartoe om hun geliefden te spreken die er niet meer zijn. Ze spreken hun verdriet uit. Of iets wat ze nooit hebben kunnen zeggen. En hun woorden? Die worden toevertrouwd aan de wind.
 
De ‘Wind Phone’ werd een plek van troost. Niet om antwoorden te krijgen,
maar om stil te staan, los te laten, te verbinden. Onlangs werd ik verrast door een Telefoon van de Wind in Gouda. Zo’n initiatief raakt.
 
In de komende editie van mini-magazine Blikverruiming 03 lees je een artikel over laatste woorden met Michael Erard. Wat er nog gezegd wordt. Of juist niet. Waarom bewaren we de belangrijkste woorden โ€“ van liefde, vergeving, spijt, respect, dankbaarheid, waardering โ€“ voor het laatste moment?
 
De Telefoon van de Wind herinnert me eraan: afscheid is niet het einde van gesprek.

Mini-magazine


Een doordacht proces
The laws of simplicity

โ€œSimplicity is about subtracting the obvious, and adding the meaningful.โ€ 
โ€“ John Maeda

Het is altijd mรฉรฉr. De associatie bij groei is vaak iets toevoegen. Meer activiteiten, meer verplichtingen, meer spullen.

Maar soms is loslaten net zo krachtig. Groeien door iets achterwege te laten. Ook in organisaties is dit een krachtige vorm: door te versimpelen, op te schonen, te stoppen met iets.

De allereerste Sony Walkman werd bewust simpel gehouden door de opnamefunctie achterwege te laten, hoewel dit technisch mogelijk was. De directeur begreep dat de focus moest liggen op รฉรฉn duidelijke functie: muziek luisteren met een koptelefoon.

Nu natuurlijk helemaal niet vreemd, maar in de jaren โ€™70 nog heel ongewoon. Marktonderzoek gaf aan dat er weinig interesse zou zijn. Het werd een geweldige uitvinding.

Door het achterwege laten van de opnamefunctie werd het product eenvoudiger, maar het verhoogde de helderheid en de gebruiksvriendelijkheid.

Het is altijd mogelijk om iets toe te voegen. Maar soms is minder meer als het gaat om innovatie en groei.

The laws of simplicity

Practical Imagination
samen verbeelden

Het artikel โ€œPractical Imaginationโ€ op Whispers and Giants gaat over de rol van verbeeldingskracht (imagination) in het menselijk leven, en hoe deze vaardigheid vaak wordt onderschat of verkeerd wordt begrepen in onze samenleving en organisaties.
 
We zien verbeelding vaak als iets voor kunstenaars of creatieve sessies met post-its. Maar echte verbeeldingskracht gaat veel verder.

  • Het is het vermogen om buiten het zichtbare te denken.
  • Om ruimte te maken voor wat (nog) niet bestaat.
  • Om tegenstrijdigheden te verenigen, systemen te bevragen, alternatieven te schetsen.

Zoals het artikel stelt: Verbeelding is sociaal. Politiek. Cultureel. Wat we ons kunnen voorstellen, wordt beรฏnvloed door macht, taal, geschiedenis.
 
Daarom is verbeelding een collectieve verantwoordelijkheid. Van ons allemaal. Zeker in tijden van crises. Verbeelding als een fundament voor sociale verandering.

We hebben een revolutie in verbeelding nodig.
Niet om harder te groeien, maar om zorgzamer te worden.
Niet om alles te beheersen, maar om anders samen te leven.

Hoe stimuleer jij verbeeldingskracht in jouw werk, team of strategie?

Imagine


Wat zie je als je kijkt?
fotografie masterclass with Robin de Puy

Hoe laat je iemand รฉcht zichzelf zijn voor de camera? Wat is je ingang tot vertrouwen? In deze masterclass deelt Robin de Puy, bekroond Nederlands fotograaf en filmmaker, haar werkwijze. Over stijl, over licht, over hoe je mensen durft te benaderen zonder script.

Haar serie AMERICAN is een roadtrip in beeld en geluid. Ze reist door de VS en legt de verhalen vast van mensen die zelden gehoord worden. Laat je inspireren om anders te kijken!

Kijk